Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης Εύξεινος Πόντος
O Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης ιδρύθηκε το 1976, με σκοπό την καλλιέργεια του πολιτιστικού ύφους και ήθους των μεταναστών Ποντίων στην πόλη και στα περίχωρα της Νυρεμβέργης. Τα κατάφερε εν μέρει. Σήμερα τέσσερις προσφυγικές και τρεις μεταναστευτικές γενιές μετά, αναζητά το ρόλο του, πρόθυμος να αιφνιδιαστεί και να προκληθεί, έχοντας κατανοήσει την ανεπάρκεια των καταστατικών του αρχών. Συμμετέχοντας στο δευτεροβάθμιο όργανο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ποντίων Ευρώπης, παρακολουθεί με συμπάθεια τις αντιληπτικές υστερήσεις του κοινού χώρου, αναμένοντας τη νομοτελειακή του χρεοκοπεία. Προσπαθώντας ν`αρθρώσει μια εναλλακτική φωνή, εκμεταλλεύεται ως μέσο το φολκλόρ (χορό, τραγούδι) και επιδιώκει τη σύνθεση μέσα από τη συσπείρωση ετερόκλητων προφίλ. (με περηφάνεια υποδέχεται ολοένα και περισσότερα μέλη με μη ποντιακή καταγωγή ή συνείδηση, ένας πόλος δυσερμήνευτης αλλά παραγωγικής γοητείας) Ο Σύλλογος θα εξακολουθήσει ν` απολαμβάνει τον εκκεντρισμό, και την ηδονική μοναδικότητα του εν γένει αποσυνάγωγου. Ο Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης είναι αλληλέγγυος σε κάθε πρόσφυγα πέρα από την καταγωγή, τη θρησκεία και το χρώμα του.
“τα βασίλεια…εμάς π`εχώρτσαν`ε καμίαν να μη αναπάουνταν“
Τα κράτη και εκείνοι που μας χώρισαν (τώρα πια πεθαμένοι) ποτέ να μην αναπαυτούν…
1992, Σαλήχ- μουσουλμάνος ελληνόφωνος κάτοικος Λιβεράς Πόντου, σχολιάζοντας την προσφυγιά των χριστιανών από τον Πόντο.
Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος
Ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος ή Βασίλειος (κατά κόσμον) Βησσαρίων (κατά Χριστόν) (2 Ιανουαρίου 1403 – 18 Νοεμβρίου 1472) ήταν Βυζαντινός κληρικός, καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας και τιτουλάριος Λατίνος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, καθώς και ένας από τους επιφανείς λόγιους που συνέβαλαν στη σημαντική αναβίωση των γραμμάτων τον 15ο αιώνα. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές του βυζαντινού και ιταλικού ουμανισμού της κοσμοϊστορικής εποχής της μετάβασης από τον Μεσαίωνα στην Αναγέννηση. Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου, τότε πρωτεύουσα της ομώνυμης Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών. Ήταν ένα από τα 15 παιδιά βυζαντινής οικογένειας με γνωστό μόνο το όνομα της μητέρας του που ονομαζόταν Θεοδούλη και ότι όλα τα άλλα αδέλφια του πέθαναν πριν το θάνατο των γονιών του.
Έλαβε την βασική του παιδεία στην Τραπεζούντα, τελώντας υπό την προστασία του επισκόπου Τραπεζούντας Δοσίθεου. Το 1415 ο Δοσίθεος μεταβαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη πήρε μαζί του τον Βασίλειο όπου και τον παρέδωσε ως τρόφιμο σε μία Μονή προκειμένου να συνεχίσει φοίτηση κοντά σε μεγάλους διδασκάλους όπως τον Γεώργιο Χρυσοκόκκη στην „Πατριαρχική Ακαδημία“ και αργότερα κοντά στον επίσκοπο Σηλυβρίας τον Ιγνάτιο Χορτασμένο, όπου φέρεται να μαθήτευσε μαζί με τον Φραγκίσκο Φίλελφο και τον Μάρκο τον Ευγενικό.
Πατήστε εδώ για να μάθετε περισσότερα
Σύντομο Βιογραφικό
Γέννηση & Πρώτα χρόνια Γεννήθηκε 1403 στην Τραπεζούντα. Εντάχθηκε από νωρίς στη μοναχική ζωή και σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία. Έγινε μαθητής του Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνα, από όπου επηρεάστηκε βαθιά από τον νεοπλατωνισμό.
Εκκλησιαστική και Πολιτική Σταδιοδρομία
Μητροπολίτης Νικαίας Το 1437 έγινε Μητροπολίτης Νικαίας.
Σύνοδος Φερράρας – Φλωρεντίας (1438–1439) Αντιπροσώπευσε το Βυζάντιο στη Σύνοδο. Υπερασπίστηκε την Ένωση των Εκκλησιών ως λύση σωτηρίας για την παραπαίουσα αυτοκρατορία. Μετά τη Σύνοδο παρέμεινε στη Δύση, καθώς ήταν ένθερμος υποστηρικτής της ένωσης με τη Ρώμη.
Καριέρα στη Ρώμη Το 1439 έγινε καρδινάλιος από τον Πάπα Ευγένιο Δ΄. Έγινε σημαντικός διπλωμάτης, μεσολαβητής και λόγιος της παπικής αυλής. Μετά την Άλωση (1453), εργάστηκε ακούραστα για μια σταυροφορία απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το 1463 ήταν υποψήφιος για τον παπικό θρόνο (χωρίς επιτυχία).
Πνευματικό Έργο & Συμβολή στην Αναγέννηση
1. Προώθηση της Ελληνικής Γραμματείας στη Δύση Ο Βησσαρίων έπαιξε τεράστιο ρόλο στη διάδοση των ελληνικών γραμμάτων στην Ιταλία. Συγκέντρωσε μία από τις μεγαλύτερες συλλογές ελληνικών χειρογράφων. Το 1468 δώρισε τη βιβλιοθήκη του στη Βενετία, θεμελιώνοντας τη Βιβλιοθήκη του Αγίου Μάρκου (Biblioteca Marciana) — μια από τις σημαντικότερες στον κόσμο.
2. Φιλοσοφικό έργο Συμφιλίωσε τον Πλάτωνα με τον Αριστοτέλη, προσπαθώντας να ενωτικοποιήσει τα δύο ρεύματα της αρχαίας φιλοσοφίας. Σημαντικό έργο: “In calumniatorem Platonis” – υπεράσπιση του Πλάτωνα απέναντι στον Γεώργιο Τραπεζούντιο (άλλη μορφή της εποχής).
3. Θεολογικά έργα Κείμενα υπέρ της ένωσης των Εκκλησιών. Ομιλίες, επιστολές και πραγματείες για την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας σε δυτικό πλαίσιο.
4. Προστασία λογίων Στήριξε πολλούς Έλληνες λογίους εξόριστους μετά την Άλωση. Συνέβαλε στη διάδοση: της ελληνικής γλώσσας, της φιλοσοφίας, των μαθηματικών και των επιστημών.
Θάνατος
Πέθανε το 1472 στη Ραβέννα. Τάφηκε στη Βασιλική των Αγίων Αποστόλων στη Ρώμη.
Σημασία του Βησσαρίωνα
Ο Βησσαρίων θεωρείται: γέφυρα ανάμεσα στο Βυζάντιο και τη Δύση, πρωταγωνιστής της Αναγέννησης, θεμελιωτής της βιβλιοθήκης της Βενετίας, ο τελευταίος ίσως μεγάλος Βυζαντινός ουμανιστής.